Her şey SEN'de saklı

Gözlerini kapat!
Seni düşündüğüm gibi beni düşün.
Gözlerin kapalı rüzgarın karşısına geç,
Dağları,yolları,insanları unut;
Unut aramızdaki uzaklığı
Sadece rüzgarı hisset yüzünde...
Gözlerini kapat ve yıldızların altına geç
Beni düşün seni düşündüğüm gibi
Sana uzattığım elimi tut;
Yıldızların arasına gel benimle
Yıldızlarda parlayalım seninle
Sabahlara kadar dans edelim...
İzin ver sımsıkı kavrıyayım seni
Kayıp düşme kollarımdan; tutun bana...
Kaçırma gözlerini benden
Gözlerini kapat!
Hayallerime katıl;
En parlak en gerçekçi düşüm ol
Düşlerime katıl; düşlerinle büyüt onları...
Gözlerini kapat!
Sadece kalbinin sesini dinle
Sana yolladığım kalbimi al;
Sevgini yerleştir içine
Umutlarınla birlikte bana yolla
Ama yollamaya kalkma kalbini bana;
Sevgimi yerleştirmemi bekleme kalbine:
Sığmaz çünkü kalbine sevgim...
Gökyüzünde buluştuğumuzda gözlerime bak sadece
Gözlerimdeki sevgi yetsin sana;
Hepsini sana yollamamı bekleme sevgimin
Sığmaz kocaman sevgim kocaman kalbine...
Geldiğinde gözlerini aç;
Görmek istiyorsan seni seven bir ruhu
Etrafına iyi bak!
Gördüğün her yıldız her parıltı;
Sadece sana olan sevgimin kırıntıları...

ALINTI

[IMG]http://negatif.com/fotolar/829/10829/3c2e6701009e1998aed65d2d88374c19.jpg[/IMG]   Sana Ne Yaptılar
o sabah mı çıkmıştın bir gün önce mi bir bıçağın ağzında yürür gibiydin demirlerin soğukluğu soluk dudaklarında gözlerinde karanlığı dar hücrelerin seni görür görmez özgürlüğümden utandım söyle ne içersin çay mı kahve mi çok değişmişsin birden tanıyamadım saçların uzundu omuzlarına akardı gönlümüz şenlenirdi sarışınlığından onlar mı kestiler sen mi kısalttın gülerdin içimize aylar doğardı görünmez dağların arkasından eski gülümsemeni beyhude aradım o sabah mı çıkmıştın bir gün önce mi çok değimisin birden tanıyamadım bir çay içer misin yoksa kahve mi kibritim yok demek cıgaraya başladın ellerin de titriyor bir şeyin mi var böyle bir kız değildin sen eskiden sana ne yaptılar sana ne yaptılar kirpiklerin ıslanıyor durup dururken o sabah mı çıkmıştın bir gün önce mi çok değimisin birden tanıyamadım
Atilla İlhan

OTUZBEŞ YAŞ ŞİİRİ

Yaş otuz beş! yolun yarısı eder.
Dante gibi ortasındayız ömrün.
Delikanlı çağımızdaki cevher,
Yalvarmak, yakarmak nafile bugün,
Gözünün yaşına bakmadan gider.
Şakaklarıma kar mı yağdı ne var?
Benim mi Allahı bu çizgili yüz?
Ya gözler altındaki mor halkalar?
Neden böyle düşman görünürsünüz,
Yıllar yılı dost bildiğim aynalar?
Zamanla nasıl değişiyor insan!
Hangi resmime baksam ben değilim.
Nerde o günler, o şevk, o heyecan?
Bu güler yüzlü adam ben değilim;
Yalandır kaygısız olduğum yalan.
Hayal meyal şeylerden ilk aşkımız;
Hatırası bile yabancı gelir.
Hayata beraber başladığımız,
Dostlarla da yollar ayrıldı bir bir;
Gittikçe artıyor yalnızlığımız.
Gökyüzünün başka rengi de varmış!
Geç farkettim taşın sert olduğunu.
Su insanı boğar, ateş yakarmış!
Her doğan günün bir dert olduğunu,
İnsan bu yaşa gelince anlarmış.
Ayva sarı nar kırmızı sonbahar!
Her yıl biraz daha benimsediğim.
Ne dönüp duruyor havada kuşlar?
Nerden çıktı bu cenaze? ölen kim?
Bu kaçıncı bahçe gördüm tarumar?
Neylersin ölüm herkesin başında.
Uyudun uyanamadın olacak.
Kimbilir nerde, nasıl, kaç yaşında?
Bir namazlık saltanatın olacak,
Taht misali o musalla taşında.

 CAHİT SITKI TARANCI

		 		
 ben sana mecburum bilemezsin  

adını mıh gibi aklımda tutuyorum 

 büyüdükçe büyüyor gözlerin  

ben sana mecburum bilemezsin  

içimi seninle ısıtıyorum   

ağaclar sonbahara hazırlanıyor 

 bu şehir o eski Istanbul mudur  

karanlıkta bulutlar parçalanıyor  

sokak lambaları birden yanıyor  

kaldırımlarda yağmur kokusu  

ben sana mecburum sen yoksun   

sevmek kimi zaman rezilce korkuludur  

insan bir akşamüstü ansızın yorulur  

tutsak ustura ağzında yaşamaktan  

kimi zaman ellerini kırar tutkusu  

birkaç hayat çıkarır yaşamasından  

hangi kapıyı çalsa kimi zaman  

arkasında yalnızlığın hınzır uğultusu   

Fatih'te yoksul bir gramofon çalıyor  

eski zamanlardan bir cuma çalıyor  

durup köşe başında deliksiz dinlesem  

sana kullanılmamış bir gök getirsem  

haftalar ellerimde ufalanıyor  

ne yapsam ne tutsam nereye gitsem  

ben sana mecburum sen yoksun  

 belki Haziran'da mavi benekli çocuksun  

ah seni bilmiyor kimseler bilmiyor  

bir şileb sızıyor ıssız gözlerinden  

belki Yesilköy'de uçağa biniyorsun  

bütün ıslanmışsın tüylerin ürperiyor  

belki korsun kırılmışsın telaş içindesin  

kötü rüzgar saçlarını götürüyor   

ne vakit bir yaşamak düşünsem  

bu kurtlar sofrasında belki zor  

ayıpsız fakat ellerimizi kirletmeden  

ne vakit bir yaşamak düşünsem  

sus deyip adınla başlıyorum  

içimsıra kımıldıyor gizli denizlerin  

hayır başka türlü olmayacak  

ben sana mecburum bilemezsin. 

Bekleyenler İçin

Bir ayak sesi duymayayım
Kapıya koşuyorum
Gelen sen misin diye
Bir siyah saç görmeyeyim
Yüreğim burkuluyor
Ağlamaklı oluyorum
Her şey bana seni hatırlatıyor
Gökyüzüne baksam
Gözlerinin binlerce sini görürüm
Bir rüzgar değse yüzüme
Ellerini düşünmeden edemem
Yaktığım bütün sigaraların dumanları sana benzer
Tadı senden gelir
Yediğim yemişlerin
İçtiğim içkilerin
Ve içimdeki bu dayanılmaz sıkıntı
Bu emsalsiz hüzün
Seni beklediğim içindir

Resmine bakamaz oldum
Uykulardan korkuyorum artık
Utanıyorum odamdaki bütün eşyalardan
Şu sedir hala gelip oturmanı bekliyor
Şu ayna karşısında güzelliğini seyretmeni
Şu kadeh dudaklarına değebilmek için duruyor masada

Ve şu saat geldiğin anda
Durabilir sevincinden
Zaman çıldırabilir
Çünkü benim dünyamda
Ölümsüzlük, seni sevmek demektir.

Bir çocuk doğmayı bekler
Bir ağır hasta ölmeyi
Bitkiler yağmur ve güneşi bekler
Yalnız bir kadın sevilmeyi
Ve düşün ki bir adam
İçinde bütün bekleyenlerin korkusu ve ümidi
Seni bekler
Asılmayı bekleyen bir idam mahkumu gibi

Sen gelinceye kadar
Pencerem kapalı duracak
Rüzgar gelmesin diye
Artık perdeleri açmayacağım
Gün ışığı girmesin diye
Sonra kahrolacağım
Bu karanlıkta, bu derin yalnızlıkta
Ve günlerce gecelerce haykıracağım
Neredesin diye, Neredesin?

Bir gün bu kapıdan sen gireceksin
Biliyorum
Er geç bu bekleyişin bir sonu gelecek
Yıllarca sonra
Öldüğüm gün bile gelsen
Bütün bu bekleyişimi ve öldüğümü unutup
Çocuklar gibi sevineceğim
Kalkıp sarılacağım ellerine
Uzun uzun ağlayacağım.

ALINTI

Kaldırımlar

Sokaktayım, kimsesiz bir sokak ortasında;
Yürüyorum, arkama bakmadan yürüyorum.
Yolumun karanlığa karışan noktasında,
Sanki beni bekleyen bir hayâl görüyorum.

Kara gözler kül rengi bulutlarla kapanık;
Evlerin bacasını kolluyor yıldırımlar.
İn cin uykuda, yalnız iki yoldaş uyanık;
Biri benim, biri de serseri kaldırımlar.

İçimde damla damla bir korku birikiyor;
Sanıyorum her sokak başını kesmiş devler...
Üstüme camlarını, hep simsiyah dikiyor;
Gözüne mil çekilmiş bir ama gibi evler.

Kaldırımlar, çilekeş yalnızların annesi;
Kaldırımlar, içimde yaşamış bir insandır.
Kaldırımlar, duyulur, ses kesilince sesi;
Kaldırımlar, içimde kıvrılan bir lisandır.

Bana düşmez can vermek, yumuşak bir kucakta;
Ben bu kaldırımların emzirdiği çocuğum.
Aman, sabah olmasın, bu karanlık sokakta;
Bu karanlık sokakta bitmesin yolculuğum!

Ben gideyim, yol gitsin, ben gideyim, yol gitsin;
İki yanımdan aksın, bir sel gibi fenerler.
Tak, tak, ayak sesimi aç köpekler işitsin;
Yolumun zafer takı, gölgeden taş kemerler.

Ne sabahı göreyim, ne sabah görüneyim;
Gündüzler size kalsın, verin karanlıkları.
Islak bir yorgan gibi, sımsıkı bürüneyim;
Örtün, üstüme örtün, serin karanlıkları.

Uzanıverse gövdem, taşlara boydan boya;
Alsa buz gibi taşlar alnımdan bu ateşi.
Dalıp, sokaklar kadar esrarlı bir uykuya,
Ölse, kaldırımların kara sevdalı eşi

ALINTI

BEN SENİ GÖRMEDEN SEVDİM..

ben seni görmeden sevdim
ahlakına hayran
ruhuna sevdalıyım.
aradaki mesafelerin ne önemi varki?
kalpten kalbe köprü kurulmuş bir kere.
aşkı iki öpücükten ibaret sayanlara inat
ben seni görmeden sevdim.
hani aynı evin içinde olupta,
aralarına kalın duvarlar örenler
hatta,
yanyana olupta
aralarına kilometreler yerleştirenler varya
duysunlar sevdamı
utansınlar
ben seni görmeden sevdim
aşk nedir?
aşk gözle görülmezki
kalple hissedilir bence
aşk ondan çok uzaklarda
onunla olabilmektir
paylaşmaktır acıyı tatlıyı
ben seni görmeden sevdim...

ALINTI